خاطرات اکبر هاشمی - ۶ اردیبهشت ۱۳۶۳

تمام روز در منزل بودم و بیشتر به مطالعه پرداختم. صبح زود، از نخست وزیرى اطلاع دادند که دیشب، عراقی ها یک کشتى بزرگ نفتکش سیصدوچهل هزار تنى [به نام «سفینه العرمات»] - متعلق به عربستان سعودى و در اجاره کره جنوبى را- که از خارک نفت گرفته بود، در 250 کیلومترى جنوب شرقى خارک زده اند. کشتى آتش گرفته، ولى سرنشینانش به جز یک نفر نجات پیدا کرده اند. از نیروى دریایى هم شکایت داشتند که به سرعت براى نجات و اطفای حریق اقدام نکرده است؛ در این باره از دفتر مشاورت امام [در ارتش]، توضیح خواستم. گفتند، امکان پرواز با هلى کوپتر در شب را ندارند.

مرحله خطرناکى پیش آمده. سیاست عراق، این است که پاى کشورهاى دیگر را به میان آورد و براى نجات خودش، جنگ را در منطقه گسترش دهد. احمدآقا آمد؛ در همین باره صحبت شد. نظر من این است که براى نشان دادن عکس العمل، باید همه جوانب را بررسى کنیم؛ چون عراقی ها اینجا کشتى ندارند.

در کشورهاى هلند، آلمان، انگلستان، اتریش و فرانسه، عناصر ضدانقلاب، لحظاتى نمایندگى هاى ما را اشغال کرده اند؛ حرکت هاى ضعیف و بى محتوایى بوده است و بیشتر آنها دستگیر شده اند.