خاطرات اکبر هاشمی - ۳ اردیبهشت ۱۳۷۱

تا ساعت ده صبح کارها را انجام دادم. سرماخوردگى دارم و حالم مساعد نیست. با مُسکّن کار مى کنم. وزیر قهوه و چاى اتیوپى آمد؛ از اعضای مسلمان کابینه اتیوپى است. نامه رییس جمهورشان را آورد؛ کمک اقتصادى مى خواهند. [آقای حسین محلوجی]، وزیر معادن و فلزات و مدیران بخش معدن آمدند. گزارشى از اقدامات خود در مورد اکتشاف و بهره بردارى از معادن دادند.

آقاى [سید محمود] دعایى، [مدیرمسئول روزنامه اطلاعات] آمد و براى [لطف الله] میثمى و احمد صادق استمداد کرد و براى [موسسه] اطلاعات ارز خواست. دکتر حبیبى، [معاون اول رییس جمهور] آمد. براى سفر به برزیل جهت شرکت در کنفرانس بین المللی محیط زیست به جاى من و مسایل جارى مذاکره کرد.

عصر تا ساعت پنج کارها را انجام دادم. به خانه آمدم. هوا بهارى و معتدل و فضاى بهارى تهران قابل توجه شده است. به نظرم رسید خانم هاى بدحجاب در خیابان زیاد بودند.

آقاى [علاءالدین] بروجردى از وزارت امورخارجه، تلفنى گفت آقاى پترس غالى، دبیرکل سازمان ملل که در پاکستان است، گفته است که اگر رییس جمهور ایران دعوت کند، یا فعلاً مى آید و یا وقتى براى سفر در آینده تعیین مى کند.

دکتر [حسن] روحانى، [دبیر شورای عالی امنیت ملی]، دربارة مقدار و نحوة کمک به [جلال] طالبانى پرسید و از جدى تر شدن احتمال حمله حزب [گلبدین] حکمتیار به کابل گفت. آقاى [رضا] ملک زاده، [وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی] شکایت کرد که یکى از اساتید دانشگاه [علوم پزشکی] اهواز، توسط دادگاه نظامى بازداشت شده است؛ به آقاى [علی] رازینى، [رییس سازمان قضایی نیروهای مسلح]، پیغام دادم که توضیح بدهند.

بچه ها به میهمانى رفتند. من به خاطر کسالت، سوپ خوردم و زود خوابیدم. با تلفن آیت الله خامنه اى بیدار شدم. کارى نداشتند و احوال پرسى به خاطر مسافرتم نمودند.