خاطرات اکبر هاشمی - ۲۹ فروردین ۱۳۶۳

بعد از نماز صبح تا ساعت هشت در دفترم کار کردم. در جلسه علنى، روز ارتش را تبریک گفتم. چند لایحه تصویب شد. به خاطر شکایت از انتخابات و توقع از من در مورد رسیدگى - که مربوط به من هم نیست - فشار روحى بر من، خیلى زیاد است. ظهر، در دفترم چند ملاقات از همین قماش داشتم. عصر، هیأت رییسه مجلس جلسه داشت و بحث ها بیشتر روى همین مسایل انتخابات و تهیه دستورهاى هفته بعد، وضع مسکن نمایندگان جدید و نمایندگان شکست خورده- که باید بروند - بود.

اول شب، در بیت امام با سران کشور و فرماندهان نظامى براى تعیین مراحل قطعى عملیات آینده، جلسه داشتیم. به خاطر نرسیدن نیروهاى سپاه تحت فرمان ارتش، تصمیمى اتخاذ نشد و قرار شد جزییات را مشخص کنند و دو سه روز دیگر، جلسه تجدید شود. مهمان احمدآقا بودیم؛ امام هم شرکت فرمودند. بیشتر در مورد انتخابات بحث شد. امام فرمودند، بعضى از جاها که ائمه جمعه و روحانیون سرشناس دخالت کرده اند، ناموفق بوده اند و این را نشان استقلال فکرى مردم مى دانستند؛ نمونه بارز آن در اهواز، بندرعباس، آبادان، زرند، آشتیان، شیراز، تبریز، قم، سبزوار، یزد و خیلى جاهاى دیگر است؛ گرچه اکثریت نمایندگان از روحانیون هستند و مخصوصاً شکست جامعه مدرسین [حوزه علمیه قم]، معنادار است.

درباره سیاست خارجى هم بحث شد. آقاى دکتر [على اکبر] ولایتى، مأمور به ترمیم روابط کشور با عربستان سعودى گردید. دیروقت به خانه آمدم. ظهر گروهى از طرفداران آقاى [مرتضى] الویرى توسط ایشان به مجلس آورده شده بودند که درباره ایشان چیزى بگویم تا در مرحله بعدى استفاده کنند، ولى من کلیات گفتم و نصیحت کردم. بناست در انتخابات دخالت نکنیم. اولین قسمت از آراى مردم تهران خوانده شد؛ خیلى از دیگران جلو هستم.