داوود سوری، اقتصاددان برجسته، پژوهشگر ارشد مطالعات فقر و استاد پیشین اقتصاد دانشگاه صنعتی شریف، یکی از معتبرترین چهرههای تکنوکرات و آکادمیک در تحلیل اقتصاد کلان ایران است. او با تکیه بر تخصص عمیق در حوزه اقتصادسنجی از دانشگاه ویرجینیا تِک آمریکا، به عنوان مرجع علمی تحلیل تورم، نابرابری و ساختار توزیع درآمد در کشور شناخته میشود؛ اعتباری فراگیر که در جریان بازداشت پربازتاب وی در سال ۱۴۰۱، ائتلافی بینظیر از ۳۴۵ اقتصاددان از تمامی طیفهای فکری را در دفاع از او به حرکت درآورد. رسانه ما در این مطلب، ضمن کالبدشکافی همهجانبه کارنامه علمی و پژوهشی وی، ویدیوی گفتگوی اختصاصی و جدید با دکتر سوری پیرامون دکترین اقتصادی دولت چهاردهم تحت عنوان «از وعده تا عمل؛ کابینه پزشکیان و چالشهای اقتصادی» را منتشر میکند.
داوود سوری کیست؟
دکتر داوود سوری، اقتصاددان برجسته، پژوهشگر و استاد پیشین اقتصاد دانشگاه صنعتی شریف، یکی از شناختهشدهترین چهرههای نسل میانی اقتصاددانان ایرانی، با تخصص ویژه در حوزههای اقتصاد کلان، اقتصاد پولی، بازارهای مالی، اقتصاد سنجی و مطالعات فقر و توزیع درآمد است. سوری در طول حدود سه دهه فعالیت آکادمیک-پژوهشی، با ترکیبی از تربیت آکادمیک در یکی از معتبرترین دانشگاههای آمریکا، تدریس در دانشگاههای شاخص ایران، و کارشناسی در نهادهای پژوهشی-اقتصادی، به یکی از مرجعهای اصلی تحلیل اقتصاد ایران ـ بهویژه در حوزههای فقر، نابرابری و تحلیل تورم ـ بدل شده است.
اهمیت داوود سوری در سپهر اقتصاد ایران از چند جهت قابل بررسی است. نخست، تخصص آکادمیک گسترده او ـ که با دکترای اقتصاد از دانشگاه ویرجینیا تِک (Virginia Tech) آمریکا (یکی از دانشگاههای شناختهشده آمریکا در حوزه علوم اقتصادی-مهندسی) پشتیبانی میشود ـ و انتشار مقالات علمی متعدد در حوزههای تخصصی، او را در شمار اقتصاددانان دانشگاهی فعال ایران قرار میدهد. دوم، اعتبار ویژه او در حوزه مطالعات فقر و توزیع ـ بهگونهای که محمد طبیبیان (اقتصاددان شناختهشده و استاد پیشین دانشگاه صنعتی اصفهان) از او بهعنوان «بهترین اقتصاددان» در حوزه فقر و توزیع و «یکی از بهترین متخصصان اقتصادسنجی کشور» یاد کرده ـ او را به یکی از مرجعهای اصلی این حوزه بدل کرده است. سوم، بازداشت پربازتاب او در آبان ۱۴۰۱ ـ که با موج اعتراضی گسترده از سوی بیش از ۳۴۵ اقتصاددان، فعال اقتصادی و روزنامهنگار ایرانی و انتشار بیانیه مشترک «محقق فقر و نابرابری را آزاد کنید» همراه شد ـ او را به یکی از نمادهای فشار بر چهرههای آکادمیک مرجع در ایران بدل کرد.
داوود سوری در طول کارنامه فکری خود، اقتصاددانی است که در نقطه تلاقی تخصص آکادمیک، دغدغه اجتماعی (بهویژه در حوزه فقر و نابرابری)، و رویکرد اصلاحطلبانه اقتصادی قرار میگیرد. او در دورههای گذشته، از منظر اقتصادی به فایده مشارکت سیاسی پرداخته و تا جایی که میتوانست، با انتشار مقاله و مصاحبه، در ارتقای انتخابهای آگاهانه مردم مشارکت کرده است.
زندگی و پیشینه
اطلاعات منتشر شده درباره تاریخ دقیق تولد و دوران اولیه زندگی داوود سوری در منابع رسانهای باز محدود است؛ ویژگیای که در میان اقتصاددانان آکادمیک نسبتاً معمول به شمار میرود، چراکه تمرکز اصلی بر کارنامه پژوهشی-علمی است نه چهرهسازی شخصی.
آنچه از روایتهای منتشر شده ـ بهویژه یادداشت محمد طبیبیان درباره او ـ روشن است، این که سوری در دوران جنگ ایران و عراق، در جبهههای جنگ حضور داشت. طبیبیان در روایت تأملبرانگیزی اعلام کرد که سوری را نزدیک به سی سال میشناسد و «از زمانی که در جبهه بودند و در زمان مرخصی سری هم به من میزدند و در مورد علایقشان در موضوعات اقتصادی صحبت میکردند» ـ روایتی که نشاندهنده پیوند بلندمدت او با نسل اقتصاددانان ایرانی است و نشان میدهد علاقه او به اقتصاد، از همان دوران جوانی و در فضای پرتنش جنگ شکل گرفته بود.
این پیشینه ـ ترکیب تجربه جبهه و علاقه آکادمیک ـ یکی از وجوه قابل توجه شخصیت سوری است که در نسل بعدی اقتصاددانان ایرانی، رد آن کمتر دیده میشود.
تحصیلات
نقطه عطف مسیر آکادمیک داوود سوری، دریافت دکترای اقتصاد از دانشگاه ویرجینیا تِک (Virginia Polytechnic Institute and State University، Virginia Tech) در ایالات متحده آمریکا بود. ویرجینیا تِک، یکی از دانشگاههای پژوهشی معتبر آمریکا، در حوزههای فنی-مهندسی و علوم اقتصادی، دانشگاهی شناختهشده محسوب میشود.
تحصیل در این دانشگاه، به سوری پشتوانهای آکادمیک محکم در روششناسی اقتصاد مدرن ـ بهویژه در حوزههای اقتصادسنجی و تحلیل کمی ـ بخشید؛ پشتوانهای که در کارنامه پژوهشی بعدی او بازتاب گستردهای یافت.
فعالیت آکادمیک و پژوهشی
پس از بازگشت به ایران، داوود سوری بهعنوان عضو هیئت علمی دانشکده اقتصاد دانشگاه صنعتی شریف ـ معتبرترین دانشگاه فنی ایران ـ به فعالیت آکادمیک پرداخت. این جایگاه، او را در رأس آموزش اقتصاد در یکی از شاخصترین مراکز علمی ایران قرار داد.
علاوه بر فعالیت در دانشگاه شریف، سوری سابقه عضویت در مؤسسه بانکداری ایران (مؤسسه عالی بانکداری ایران، وابسته به بانک مرکزی) را نیز دارد ـ نهادی که در آموزش و پژوهش در حوزه بانکداری و سیاستهای پولی، نقش کلیدی ایفا میکند. این فعالیت، تخصص او در حوزه اقتصاد پولی و بانکی را تثبیت کرد.
یکی دیگر از جایگاههای پژوهشی شاخص سوری، حضور و فعالیت در گروه مطالعات فقر و توزیع بود؛ گروهی که در آن، او بخش بزرگی از کارهای پژوهشی شاخص خود را در حوزه فقر و نابرابری به انجام رساند. این تخصص، یکی از وجوه ممتاز کارنامه او شد و در نهایت، به اعتبار ویژه او در این حوزه بدل گردید.
ویدیو؛ ارزیابی کابینه چهاردهم و چالشهای اقتصادی در گفتگو با دکتر داوود سوری
حوزههای تخصصی پژوهش
داوود سوری در طول کارنامه پژوهشی خود، در چندین حوزه تخصصی به فعالیت پرداخته است:
اقتصاد کلان
تحلیل تحولات کلان اقتصاد ایران، شاخصهای کلان و سیاستهای اقتصادی، یکی از حوزههای اصلی کار سوری بوده است. در این حوزه، او بهطور پیگیر در رسانههای اقتصادی به تحلیل وضعیت اقتصاد ایران پرداخته است.
اقتصاد پولی
تحلیل بازارهای پولی، تورم، سیاستهای پولی بانک مرکزی، و رفتار تقاضای پول، از حوزههای تخصصی شاخص سوری است. یکی از مقالات شاخص او در این حوزه، «تقاضای پول و توزیع درآمد» و «تقاضای بلندمدت پول، فقر و سیاستهای کلان اقتصادی» است که در آنها، پیوند نوآورانهای میان اقتصاد پولی و مطالعات فقر برقرار میکند.
بازارهای مالی
سوری در حوزه تحلیل بازارهای مالی، بهویژه بورس اوراق بهادار تهران، نیز کار کرده است. یکی از مقالات شاخص او در این حوزه، «بررسی وجود سرایت بین سهام شرکتها در بورس اوراق بهادار تهران با استفاده از یک مدل دینامیک چندمتغیره» است.
مطالعات فقر و توزیع درآمد
این حوزه، یکی از تخصصیترین و شاخصترین وجوه کارنامه سوری است. در پژوهشهای او در این حوزه، به موضوعاتی چون تأثیر کاهش رسمی ارزش ریال بر فقر (با استدلال که چون بیشتر فقیران در بخشهای کشاورزی و صنایع روستایی متمرکز هستند، کاهش ارزش ریال میتواند نقش کاهنده داشته باشد)، نقش افزایش سرمایه انسانی (سواد) در کاهش فقر، و نقش دولت در بازار اشتغال و رفاه پرداخته است. این یافتهها، نشاندهنده رویکرد دقیق و کمی او به مسائل اجتماعی-اقتصادی است.
تحلیل تورم در ایران
یکی از پرکارترین حوزههای پژوهشی سوری، تحلیل ریشههای تورم در اقتصاد ایران است. مقاله شاخص او با عنوان «ریشههای تورم در اقتصاد ایران»، یکی از منابع مرجع در این حوزه به شمار میرود.
آثار شاخص
از جمله آثار علمی شاخص داوود سوری میتوان به این موارد اشاره کرد:
● «ریشههای تورم در اقتصاد ایران» ـ تحلیل ساختاری عوامل تورم در ایران
● «تقاضای پول و توزیع درآمد» ـ پیوند نوآورانه میان اقتصاد پولی و توزیع درآمد
● «تقاضای بلندمدت پول، فقر و سیاستهای کلان اقتصادی» ـ تحلیل پیوند سیاستهای کلان با فقر
● «بررسی وجود سرایت بین سهام شرکتها در بورس اوراق بهادار تهران با استفاده از یک مدل دینامیک چندمتغیره» ـ پژوهش در حوزه بازار سرمایه
این آثار، که در نشریات تخصصی-علمی ایران منتشر شدهاند، نشاندهنده دامنه گسترده تخصص و توانایی روششناختی سوری در پیوند زدن میان حوزههای مختلف اقتصاد است.
بازداشت آبان ۱۴۰۱
نقطه عطف پربازتاب کارنامه عمومی داوود سوری، بازداشت او در شامگاه دوشنبه ۹ آبان ۱۴۰۱ بود. این رویداد، در فضای پس از آغاز جنبش «زن، زندگی، آزادی» (به دنبال مرگ مهسا امینی در شهریور ۱۴۰۱) و در ادامه موج گسترده بازداشت چهرههای مرجع آکادمیک، رسانهای و فرهنگی، رخ داد.
جزئیات بازداشت
بر اساس گزارشهای رسانههای مختلف ـ از جمله ایران اینترنشنال، رادیو فردا، خبرآنلاین، شرق، اکوایران، دنیای اقتصاد، و ایرانوایر ـ مأموران امنیتی به منزل مسکونی سوری مراجعه کردند و او را بازداشت کردند. در جریان این بازداشت، لپتاپ و موبایل شخصی او نیز توقیف شد. سوری ساعتی پس از بازداشت، در تماس تلفنی با خانوادهاش، خبر داد که به زندان اوین منتقل شده است. مقامات قضایی در آن دوره، اتهام مشخصی را اعلام نکردند.
نکته شاخص این بازداشت این بود که سوری فعالیت سیاسی نداشت و ندارد و تنها در صفحه توییتر خود درباره مسائل روز مطالبی منتشر میکرد. این ویژگی، بازداشت او را به نمونهای از فشار بر چهرههای آکادمیک صرفاً به دلیل ابراز عقیده در فضای مجازی بدل کرد.
همزمانی با بازداشت محمد ملانوری
نکته قابل توجه دیگر، همزمانی نسبی بازداشت سوری با بازداشت محمد ملانوری (تحلیلگر وبسایت اکوایران و دانشجوی دوره دکتری اقتصاد دانشگاه صنعتی شریف) بود. ملانوری چهار روز پیش از سوری بازداشت شده بود؛ همزمانیای که نشاندهنده فشار هدفمند بر حلقه اقتصاددانان دانشگاه شریف در آن دوره بود.
نامه ۳۴۵ اقتصاددان و فعال اقتصادی
پربازتابترین واکنش به بازداشت سوری، بیانیه مشترک بیش از ۳۴۵ اقتصاددان، فعال اقتصادی و روزنامهنگار ایرانی بود که در ابتدای آبان ۱۴۰۱، با عنوان «محقق فقر و نابرابری را آزاد کنید» منتشر شد. این بیانیه، یکی از بزرگترین حرکتهای جمعی اقتصاددانان ایران در دفاع از یک همصنف خود در سالهای اخیر محسوب میشد.
از جمله امضاکنندگان شاخص این بیانیه ـ که از طیفهای مختلف فکری-سیاسی بودند ـ میتوان به این چهرهها اشاره کرد:
● هاشم پسران (اقتصاددان جهانی-سطح، استاد دانشگاههای کمبریج و کالیفرنیای جنوبی)
● فرشاد مومنی (اقتصاددان نهادگرا، استاد دانشگاه علامه طباطبائی)
● محسن رنانی (اقتصاددان توسعه، استاد دانشگاه اصفهان)
● عباس شاکری (اقتصاددان و استاد دانشگاه علامه طباطبائی)
● علی عرب مازار یزدی (اقتصاددان)
● موسی غنینژاد (اقتصاددان لیبرال)
● محمد طبیبیان (اقتصاددان، استاد سابق دانشگاه صنعتی اصفهان)
● محمد مهدی بهکیش (اقتصاددان)
● مسعود نیلی (اقتصاددان، مشاور پیشین دولت روحانی)
● محمد ستاریفر (اقتصاددان، رئیس پیشین سازمان مدیریت و برنامهریزی)
● مسعود روغنی زنجانی (اقتصاددان، رئیس پیشین سازمان برنامه و بودجه)
این فهرست، که چهرههایی از طیفهای متضاد فکری-اقتصادی (از لیبرالگرای موسی غنینژاد تا نهادگرای فرشاد مومنی) را در بر میگیرد، نشاندهنده اعتبار فراگیر داوود سوری در میان اقتصاددانان ایران است.
آزادی پس از حدود ۲۰ روز
سرانجام، در حدود ۲۹ آبان ۱۴۰۱ ـ یعنی حدود ۲۰ روز پس از بازداشت ـ داوود سوری آزاد شد. این آزادی نسبتاً سریع، که در فضای فشار گسترده اقتصاددانان و فعالان اقتصادی صورت گرفت، نشانهای از تأثیرگذاری اعتراض جمعی جامعه آکادمیک ایران در این پرونده محسوب میشد.
دیدگاهها و مواضع
داوود سوری در طول کارنامه فکری-اقتصادی خود، چارچوب فکری روشنی صورتبندی کرده است که در چند محور قابل پیگیری است.
نقد فقدان سیاست منسجم اقتصادی
محوریترین موضع سوری، نقد فقدان سیاست منسجم و مدیریت اقتصادی در دولتهای مختلف است. در یکی از موضعگیریهای صریح خود اعلام کرد: «دولتها از ابتدا هیچ سیاست منسجم و فکرشدهای برای مدیریت اقتصاد نداشتند.» این موضع، که با اشاره به دولتهای متعدد پس از انقلاب مطرح میشود، نشاندهنده نگاه ساختاری او به مشکلات اقتصاد ایران است.
دفاع از آزادی انتخاب اقتصادی
سوری بهعنوان «اقتصاددان مدافع آزادی انتخاب» شناخته میشود؛ موضعی که با تأکید بر اهمیت بازار، انتخاب آگاهانه شهروندان، و کاهش دخالتهای ناکارآمد دولت همراه است. این رویکرد، او را در طیف اقتصاددانان نزدیک به لیبرالیسم اقتصادی قرار میدهد، هرچند نه به شکل افراطی.
نگرانی نسبت به افزایش فقر
یکی از دغدغههای ثابت سوری، نگرانی نسبت به افزایش فقر در ایران است. در یکی از موضعگیریهای شاخص خود اعلام کرد: «تعداد فقرا خیلی زیاد است و خیلی از مسائل اجتماعی که شاید قبلاً نبود، الان پیش آمده است.» این نگرانی، در پشت پژوهشهای تخصصی او در حوزه فقر و نابرابری نیز مشهود است.
حمایت از مشارکت سیاسی-انتخاباتی
سوری در دورههای گذشته، دل در گرو اصلاح داشت و از منظر اقتصادی، فایده مشارکت سیاسی را تحلیل میکرد. تا جایی که میتوانست، با انتشار مقاله و مصاحبه، در ارتقای انتخابهای آگاهانه مردم در انتخابات مختلف مشارکت داشت. این موضع، او را به یکی از اقتصاددانان حامی گفتمان اصلاحی-انتخاباتی بدل کرده بود.
رویکرد علمی-فنی به مسائل اقتصادی
ویژگی متمایز رویکرد سوری، تأکید بر روشهای علمی-کمی در تحلیل مسائل اقتصادی است. این ویژگی، که از پشتوانه تحصیلات اقتصادسنجی او در ویرجینیا تِک ناشی میشود، در پژوهشهای او درباره فقر، توزیع درآمد، و بازارهای مالی بازتاب گستردهای دارد.
ارتباط با چهرهها و جریانها
داوود سوری در طول کارنامه طولانی خود، با شبکهای از اقتصاددانان شاخص ایران در ارتباط بوده است. در سطح اعتبار آکادمیک، محمد طبیبیان ـ که نزدیک به ۳۰ سال او را میشناسد و از او بهعنوان «بهترین اقتصاددان» در حوزه فقر و توزیع یاد کرده ـ از پیوندهای اصلی اوست.
در سطح نهادی، رابطه سوری با دانشگاه صنعتی شریف (محل تدریس)، مؤسسه بانکداری ایران، و گروه مطالعات فقر و توزیع از پیوندهای اصلی او محسوب میشود.
فهرست امضاکنندگان نامه دفاع از سوری ـ که شامل چهرههایی از طیفهای متفاوت فکری-اقتصادی (لیبرال، نهادگرا، اصلاحطلب، مستقل) است ـ نشاندهنده شبکه گسترده ارتباطی او در میان اقتصاددانان ایران است؛ شبکهای که فراتر از مرزبندیهای جناحی، در عرصه آکادمی به اتفاق نظر درباره اعتبار علمی او رسیده است.
جمعبندی
دکتر داوود سوری، یکی از مهمترین اقتصاددانان نسل میانی ایران معاصر است که با ترکیبی از پشتوانه آکادمیک قوی (دکترای دانشگاه ویرجینیا تِک)، تخصص ویژه در حوزه فقر و نابرابری و اقتصادسنجی، حضور پایدار در نهادهای پژوهشی شاخص (دانشگاه صنعتی شریف، مؤسسه بانکداری ایران، گروه مطالعات فقر و توزیع)، و دغدغه اجتماعی پیگیر در ارتقای انتخابهای آگاهانه شهروندان، جایگاهی متمایز را اشغال کرده است. کارنامه او ـ از حضور در جبهههای جنگ، تا تحصیل در آمریکا، تدریس در دانشگاه شریف، انتشار دهها مقاله علمی، و فعالیت رسانهای پایدار ـ تصویری از یک «اقتصاددان آکادمیک با دغدغه اجتماعی» ارائه میدهد.
ویژگی متمایز سوری، در سطح اول، اعتبار علمی فراگیر اوست؛ ویژگیای که در توصیف محمد طبیبیان از او بهعنوان «بهترین اقتصاددان» در حوزه فقر و توزیع و «یکی از بهترین متخصصان اقتصادسنجی کشور» بازتاب یافت. این اعتبار، فراتر از مرزبندیهای جناحی، در میان طیفهای مختلف اقتصاددانان ایرانی پذیرفته شده است ـ همانگونه که در فهرست متنوع امضاکنندگان بیانیه دفاع از او در سال ۱۴۰۱ نمایان شد. در سطح دوم، پیوند نوآورانه او میان حوزههای فقر، توزیع، اقتصاد پولی و سیاستهای کلان ـ که در عناوینی چون «تقاضای پول و توزیع درآمد» بازتاب یافته ـ به کار او عمق روششناختی ویژهای میبخشد.
از منظر تحلیلی، جایگاه سوری، نمونهای از پدیده «اقتصاددان مدنی» در ایران معاصر است؛ پدیدهای که در آن، یک اقتصاددان آکادمیک، علاوه بر تخصص علمی، در عرصه عمومی برای ارتقای آگاهی اقتصادی شهروندان فعالیت میکند. پرونده بازداشت سوری در آبان ۱۴۰۱ نشان داد که چگونه این نقش، در فضای پر تنش سیاسی-امنیتی ایران، میتواند با هزینههای جدی همراه باشد ـ و در عین حال، چگونه جامعه آکادمیک ایران، با بسیج جمعی، میتواند در دفاع از چهرههای مرجع خود نقشآفرینی کند.
آنچه از منظر امروز روشن است، این است که موضوعاتی که سوری در پژوهشهای خود بر آنها تمرکز کرده ـ از تحلیل تورم و سیاستهای پولی، تا مطالعات فقر و نابرابری، و تحلیل بازارهای مالی ـ از مهمترین موضوعات بحث در اقتصاد ایران معاصر باقی ماندهاند. در شرایطی که اقتصاد ایران با چالشهای جدی در حوزههای تورم، فقر، نابرابری و سیاستگذاری روبهروست، صدای کارشناسانه داوود سوری ـ با ترکیب تخصص عمیق و دغدغه اجتماعی ـ همچنان یکی از مرجعهای اصلی این گفتوگو باقی خواهد ماند.
سوالات متداول
داوود سوری کیست و چه تخصصی دارد؟
دکتر داوود سوری، اقتصاددان برجسته ایرانی و استاد پیشین دانشکده اقتصاد دانشگاه صنعتی شریف است. حوزههای تخصصی او شامل اقتصاد کلان، اقتصاد پولی، بازارهای مالی، اقتصادسنجی و بهویژه مطالعات فقر و توزیع درآمد است. به تعبیر محمد طبیبیان (اقتصاددان شناختهشده)، سوری «بهترین اقتصاددان» در حوزه فقر و توزیع و «یکی از بهترین متخصصان اقتصادسنجی کشور» است.
تحصیلات داوود سوری چیست؟
داوود سوری دکترای اقتصاد خود را از دانشگاه ویرجینیا تِک (Virginia Tech) در ایالات متحده آمریکا دریافت کرده است. این تحصیل، به او پشتوانهای آکادمیک محکم در روششناسی اقتصاد مدرن و اقتصادسنجی بخشید.
مهمترین آثار علمی داوود سوری کداماند؟
از مهمترین مقالات علمی سوری میتوان به این موارد اشاره کرد: «ریشههای تورم در اقتصاد ایران»، «تقاضای پول و توزیع درآمد»، «تقاضای بلندمدت پول، فقر و سیاستهای کلان اقتصادی»، و «بررسی وجود سرایت بین سهام شرکتها در بورس اوراق بهادار تهران با استفاده از یک مدل دینامیک چندمتغیره».
سوابق آکادمیک و پژوهشی داوود سوری چیست؟
سوری بهعنوان عضو هیئت علمی دانشکده اقتصاد دانشگاه صنعتی شریف فعالیت کرده، در مؤسسه بانکداری ایران (مؤسسه عالی بانکداری) عضویت داشته، و در گروه مطالعات فقر و توزیع نیز فعال بوده است. او همچنین در دوران جنگ ایران و عراق، در جبهههای جنگ حضور داشت.
چرا داوود سوری در آبان ۱۴۰۱ بازداشت شد؟
سوری در شامگاه دوشنبه ۹ آبان ۱۴۰۱، در ادامه موج بازداشت چهرههای مرجع پس از آغاز جنبش «زن، زندگی، آزادی»، توسط مأموران امنیتی در منزل مسکونیاش بازداشت و به زندان اوین منتقل شد. مقامات قضایی اتهام مشخصی را اعلام نکردند. به نظر میرسد بازداشت او به دلیل مطالب منتشر شده در صفحه توییترش درباره مسائل روز بود ـ هرچند او فعالیت سیاسی منظمی نداشت.
واکنش به بازداشت داوود سوری چه بود؟
بازداشت سوری، با موج اعتراضی گسترده از سوی جامعه آکادمیک ایران روبهرو شد. بیش از ۳۴۵ اقتصاددان، فعال اقتصادی و روزنامهنگار ایرانی، در بیانیه مشترکی با عنوان «محقق فقر و نابرابری را آزاد کنید»، خواستار آزادی فوری او شدند. امضاکنندگان از طیفهای متضاد فکری بودند، از جمله: هاشم پسران، فرشاد مومنی، محسن رنانی، عباس شاکری، موسی غنینژاد، محمد طبیبیان، مسعود نیلی، محمد ستاریفر، و مسعود روغنی زنجانی.
چه زمانی داوود سوری آزاد شد؟
داوود سوری حدود ۲۰ روز پس از بازداشت، تقریباً در ۲۹ آبان ۱۴۰۱، آزاد شد. این آزادی نسبتاً سریع، در فضای فشار گسترده اقتصاددانان و فعالان اقتصادی صورت گرفت و نشانهای از تأثیرگذاری اعتراض جمعی جامعه آکادمیک ایران در این پرونده محسوب میشد.
دیدگاه داوود سوری درباره اقتصاد ایران چیست؟
سوری منتقد جدی فقدان سیاست منسجم اقتصادی در دولتهای مختلف ایران است. در یکی از موضعگیریهای شاخص خود اعلام کرد: «دولتها از ابتدا هیچ سیاست منسجم و فکرشدهای برای مدیریت اقتصاد نداشتند.» او از حامیان آزادی انتخاب اقتصادی و نگران افزایش فقر در ایران است و در دورههای گذشته، از مشارکت سیاسی-انتخاباتی بهعنوان راهی برای بهبود وضعیت اقتصادی حمایت کرده است.


کمتر از یک دقیقه زمان بگذارید، ثبتنام کنید و نظرتان را زیر همین پست به اشتراک بگذارید.
پیامهای توهینآمیز و یا حاوی دعوت به خشونت حذف خواهند شد.
ثبت نام