اکبر منتجبی، روزنامهنگار، سردبیر و تحلیلگر رسانهای ایرانی متولد ۲۸ فروردین ۱۳۴۹ در تهران، یکی از چهرههای شاخص نسل دوم روزنامهنگاران دوران اصلاحات و جریان میانهرو در مطبوعات ایران است. کارنامه او در حوزه مطبوعات، با ویژگی منحصربهفردی همراه است: حضور مستمر در بیش از چهل روزنامه، هفتهنامه و نشریه سراسری در طول حدود سه دهه فعالیت، که او را به یکی از پرکارترین روزنامهنگاران ایران معاصر بدل کرده است.
اکبر منتجبی کیست؟
اکبر منتجبی، روزنامهنگار، سردبیر و تحلیلگر رسانهای ایرانی متولد ۲۸ فروردین ۱۳۴۹ در تهران، یکی از چهرههای شاخص نسل دوم روزنامهنگاران دوران اصلاحات و جریان میانهرو در مطبوعات ایران است. کارنامه او در حوزه مطبوعات، با ویژگی منحصربهفردی همراه است: حضور مستمر در بیش از چهل روزنامه، هفتهنامه و نشریه سراسری در طول حدود سه دهه فعالیت، که او را به یکی از پرکارترین روزنامهنگاران ایران معاصر بدل کرده است.
اهمیت منتجبی در سپهر رسانهای ایران از چند جهت قابل تحلیل است. نخست، او یکی از همراهان نزدیک و ثابت محمد قوچانی در طول حدود دو دهه فعالیت در پروژههای مطبوعاتی متعدد بوده است؛ همکاریای که از روزنامههای اعتماد ملی و هممیهن، تا مجلات شهروند امروز، ایراندخت، آسمان، صدا و در نهایت روزنامه سازندگی ادامه یافت. دوم، تجربه گسترده مدیریتی او در رسانههای متعدد ـ از دستیار سردبیر و معاون سردبیر تا سردبیر هفتهنامه صدا و روزنامه سازندگی ـ او را در جایگاه یکی از تأثیرگذارترین چهرههای اجرایی مطبوعات اصلاحطلب و میانهرو قرار داده است. سوم، نقش او در نهادسازی صنفی روزنامهنگاری، بهویژه بهعنوان رئیس هیئتمدیره انجمن صنفی روزنامهنگاران استان تهران، یکی از وجوه تثبیتشده او در سالهای اخیر بوده است.
منتجبی در حال حاضر سردبیر روزنامه سازندگی، ارگان حزب کارگزاران سازندگی، است و در مهر ۱۴۰۴ با حکم وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، بهعنوان مدیرکل دفتر توسعه آموزش رسانه این وزارتخانه نیز منصوب گردید. این انتصاب، یکی از نقاط عطف کارنامه او در عرصه فعالیت رسمی فرهنگی-رسانهای به شمار میرود.
زندگی و پیشینه
اکبر منتجبی در ۲۸ فروردین ۱۳۴۹ در تهران به دنیا آمد. اطلاعات منتشرشده درباره دوران کودکى و نوجوانی او محدود است، اما آنچه از روایتهای منتشر شده برمیآید این است که او در همان شهر تهران به تحصیل پرداخت و علاقه به نوشتن و فعالیت رسانهای، در سنین جوانی در او شکل گرفت.
ورود او به عرصه روزنامهنگاری حرفهای، در سال ۱۳۷۴ و در ۲۵ سالگی رخ داد. نخستین تجربه حرفهای منتجبی، با همکاری در مجله «زمان» آغاز شد ـ نشریهای توریستی به مدیرمسئولی غلامحسین معتمدی و سردبیری سیروس علینژاد، که در مؤسسه مطبوعاتی «پیام امروز» منتشر میشد. حضور در این محیط مطبوعاتی، که در سالهای پیش از دوم خرداد یکی از کانونهای پرورش روزنامهنگاران حرفهای ایران بود، نقطه آغاز شکلگیری شبکه ارتباطی او با چهرههای شاخص مطبوعات ایران شد.
آغاز فعالیت در مطبوعات اصلاحطلب
نقطه عطف کارنامه روزنامهنگاری منتجبی، با پیروزی سید محمد خاتمی در انتخابات ۲ خرداد ۱۳۷۶ و شکوفایی مطبوعات اصلاحطلب در دوران دولت اصلاحات همراه شد. پس از این تحول، منتجبی به جریان روزنامهنگاری اصلاحطلب پیوست و در یکی از تأثیرگذارترین نشریات این جریان، روزنامه «صبح امروز» به مدیرمسئولی سعید حجاریان، فعالیت رسمی خود را در مطبوعات سیاسی آغاز کرد.
صبح امروز، که از سال ۱۳۷۷ منتشر میشد، در فاصله کوتاه به یکی از مرجعهای اصلی گفتمان اصلاحطلبی بدل گشت و حضور منتجبی در تحریریه این روزنامه، در کنار چهرههایی از نسل جوان روزنامهنگاران اصلاحطلب، تجربهای پایهای در شکلگیری مسیر حرفهای او بود.
پس از توقیف صبح امروز ـ که در پی ترور نافرجام سعید حجاریان در اسفند ۱۳۷۸ و سپس فضای توقیف فلهای مطبوعات در اردیبهشت ۱۳۷۹ صورت گرفت ـ منتجبی به یکی پس از دیگری در روزنامههای اصلاحطلبی که در آن دوره با چرخه تکراری «انتشار، توقیف و انتشار با نام تازه» روبهرو بودند، فعالیت کرد. در طول سالهای ۱۳۷۷ تا ۱۳۸۲، او در روزنامههای آفتاب امروز، بهار، دوران امروز، حیات نو، نوروز، یاس نو، اعتماد و شرق قلم زده است. این فهرست، که شامل مهمترین روزنامههای اصلاحطلب آن دوره است، نشان از حضور پایدار او در صف مقدم روزنامهنگاری اصلاحطلب در دوران دولت اصلاحات دارد.
بشنوید: تحلیل و بررسی سومین مناظره انتخاباتی تلویزیونی/ در گفتگو با اکبر منتجبی، سردبیر روزنامه سازندگی
دوران همکاری با محمد قوچانی
از میانه دهه ۱۳۸۰ به بعد، یکی از ویژگیهای اصلی کارنامه منتجبی، همکاری مستمر و پایدار با محمد قوچانی در پروژههای مطبوعاتی متعدد است. این همکاری، که در عمل از روزنامه شرق آغاز شد، در سالهای بعد به یکی از بادوامترین شراکتهای روزنامهنگاری ایران معاصر بدل گشت.
منتجبی در دوران سردبیری قوچانی، در نقشهای متعدد در نشریات زیر فعالیت کرده است:
روزنامه «اعتماد ملی» (ارگان حزب اعتماد ملی به دبیرکلی مهدی کروبی)، که قوچانی پس از استعفای رضا انصاری سردبیری آن را برعده گرفت و منتجبی بهعنوان دستیار سردبیر در آن حضور داشت.
هفتهنامه «شهروند امروز» که در سالهای ۱۳۸۵ تا ۱۳۸۷ به یکی از مهمترین مجلات مرجع آن دوره بدل شد و در آبان ۱۳۸۷ توقیف گردید.
روزنامه «هممیهن» به مدیرمسئولی غلامحسین کرباسچی که در سال ۱۳۸۶ منتشر شد و چند ماه بعد توقیف گردید.
هفتهنامه «ایراندخت» به صاحبامتیازی فاطمه کروبی که پس از حوادث ۱۳۸۸ آغاز به کار کرد.
روزنامه و هفتهنامه «آسمان» که در اسفند ۱۳۹۲ پس از انتشار شش شماره بهعنوان روزنامه، توقیف شد.
روزنامه «مردم امروز» که در دی ۱۳۹۳ و پس از تنها ۱۹ شماره با تصمیم هیئت نظارت بر مطبوعات، امتیاز آن لغو شد.
ماهنامه «مهرنامه» که منتجبی بهعنوان دستیار سردبیر در آن حضور داشت.
این روند مشترک پروژههای متعدد، که در آن منتجبی نقشهای اجرایی و عملیاتی متعددی ـ از دستیار سردبیر تا معاون سردبیر و دبیر گروه سیاسی ـ ایفا کرده است، یکی از پایدارترین شراکتهای مطبوعاتی در ایران معاصر به شمار میرود.
دوران سردبیری مستقل
هفتهنامه صدا
نقطه عطف ارتقای منتجبی به جایگاه سردبیری مستقل، در تیر ۱۳۹۶ رقم خورد، هنگامی که سردبیری هفتهنامه «صدا» را بهعهده گرفت. این هفتهنامه، که به مدیرمسئولی فائزه شریف جوزدانی و قائممقامی علی راعی منتشر میشد، یکی از مجلات شناختهشده اصلاحطلب آن دوره بود. منتجبی بهعنوان آخرین سردبیر هفتهنامه صدا تا اوایل ۱۳۹۷ این مسئولیت را برعهده داشت و پس از او، محمدجواد روح سردبیر این مجله شد.
روزنامه سازندگی
از سال ۱۳۹۶ به بعد، با راهاندازی روزنامه «سازندگی» بهعنوان ارگان رسمی حزب کارگزاران سازندگی، منتجبی به سردبیری این روزنامه منصوب شد. سازندگی، که محمد قوچانی بهعنوان سردبیر اصلی و چهره فکری شاخص آن شناخته میشود، بهسرعت به یکی از پرتیراژترین و تأثیرگذارترین روزنامههای جریان میانه و حامی دولت روحانی بدل گشت.
در ساختار اجرایی این روزنامه، منتجبی بهعنوان سردبیر، نقش راهبردی در مدیریت تحریریه، انتخاب گزارشها و ساماندهی روزانه نشریه ایفا کرده است. سازندگی، در دوران دولتهای یازدهم، دوازدهم و سپس در دوره دولت پزشکیان، به یکی از مرجعهای رسانهای جریان اعتدالگرا بدل شده است.
خبرگزاری آفتاب و دیگر سمتها
علاوه بر سردبیری روزنامه سازندگی، منتجبی در دورههای مختلف، سردبیری خبرگزاری آفتاب را نیز برعهده داشته و در شورای سردبیری روزنامه شهروند نیز فعال بوده است.
نقش در نهادهای صنفی روزنامهنگاری
یکی از وجوه شاخص فعالیت منتجبی در سالهای اخیر، نقش او در نهادسازی صنفی روزنامهنگاری در ایران بوده است. او در دورهای، رئیس هیئتمدیره انجمن صنفی روزنامهنگاران استان تهران بود و در این جایگاه، به یکی از سخنگویان شناختهشده جامعه رسانهای ایران بدل گشت.
نقش او در دفاع از حقوق صنفی روزنامهنگاران، در رویدادهای متعددی نمود یافت. در نمونهای پربازتاب در سال ۱۴۰۴، در پی تخلیه و پلمب ساختمان اجارهای انجمن صنفی روزنامهنگاران استان تهران توسط شهرداری، منتجبی بهعنوان رئیس هیئتمدیره، در گفتوگوهای متعدد رسانهای از این انجمن دفاع کرد و رفتار شهرداری را «سیاسی» توصیف نمود. این رویداد، که در فضای رسانهای ایران بازتاب گستردهای داشت، یکی از نمونههای روشن چالشهای پیش روی نهادهای صنفی روزنامهنگاری در ایران بود.
پیشینه این انجمن نیز شایان توجه است. انجمن صنفی روزنامهنگاران ایران، که با محوریت چهرههایی چون عباس عبدی و دیگر روزنامهنگاران شاخص در دوره اصلاحات تأسیس شده بود، در طول دو دهه گذشته با فراز و نشیبهای متعددی ـ از جمله انحلال در دورهای ـ روبهرو بوده است. نقش منتجبی در احیا و حفظ کارکرد صنفی این نهاد، یکی از فعالیتهای نهادی پایدار او به شمار میرود.
انتصاب در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
در مهر ۱۴۰۴، در رویدادی که در فضای رسانهای ایران بازتاب گستردهای داشت، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در حکمی، اکبر منتجبی را بهعنوان «مدیرکل دفتر توسعه آموزش رسانه» این وزارتخانه منصوب کرد. این دفتر، که پیش از آن با عنوان «دفتر مطالعات و برنامهریزی رسانهها» شناخته میشد، با نام جدید و مأموریت جدیدی به فعالیت ادامه میدهد.
در متن حکم انتصاب، با اشاره به «تجربیات ارزنده» منتجبی در حوزه رسانه و بنا به پیشنهاد معاون امور رسانهای و تبلیغات، او به این سمت منصوب گردید. این انتصاب، که نخستین جایگاه رسمی منتجبی در ساختار دولتی به شمار میرفت، نشانهای از تثبیت جایگاه او در ساختار سیاستگذاری رسانهای ایران بود.
حواشی و انتقادات
کارنامه روزنامهنگاری منتجبی، در سالهای اخیر و بهویژه در دوره سردبیری روزنامه سازندگی، با حواشی و انتقاداتی نیز همراه بوده است.
مواضع درباره اعتراضات آبان ۱۳۹۸
در آبان ۱۳۹۸، در پی اعتراضات گسترده مردمی به افزایش ناگهانی قیمت بنزین و سرکوب این اعتراضات، روزنامه سازندگی ـ مانند بسیاری از روزنامههای اصلاحطلب ـ پوشش محدودی به این تحولات داد. در یک مصاحبه با خبرگزاری تسنیم، منتجبی بهعنوان سردبیر این روزنامه، مواضعی ابراز کرد که در روایت منتقدان، بهعنوان دفاعی از سرکوب معترضان و افزایش قیمت بنزین تفسیر شد. این موضعگیری، یکی از حواشی پر بازتاب پیرامون فعالیت رسانهای او در سالهای اخیر بوده است.
تیتر «عشق کور»
در نمونهای دیگر از حواشی روزنامه سازندگی، یکی از تیترهای این روزنامه با عنوان «عشق کور» درباره یک پرونده قتل ناموسی در اهواز، با موج گستردهای از انتقادات روزنامهنگاران، فعالان حقوق زنان و کاربران فضای مجازی روبهرو شد. منتقدان، این تیتر را بازنمایی نادرست یک خشونت جنسیتی بهعنوان «عشق» میدانستند. منتجبی در توضیح این تیتر، اعلام کرد که این تیتر «حاصل مشورت چندین نفر» بوده و در نظر تحریریه، اشاره به «عشقی است که کور شده و انسانیت خود را از دست داده است». با این حال، انتقادات گسترده پیرامون این تیتر، یکی از نمونههای روشن چالشهای پوشش مسائل اجتماعی-جنسیتی در مطبوعات ایران بود.
دیدگاهها و رویکرد حرفهای
اکبر منتجبی، در گفتوگوها و یادداشتهای متعدد خود در طول سالها، دیدگاههایی روشن درباره وضعیت روزنامهنگاری در ایران ارائه کرده است. در محور این دیدگاهها، چند نکته برجسته به چشم میخورد:
دفاع از روزنامهنگاری حرفهای: منتجبی همواره بر ضرورت حفظ استانداردهای حرفهای روزنامهنگاری، ارتقای آموزش روزنامهنگاران و دفاع از حقوق صنفی این قشر تأکید کرده است. انتصاب او در مهر ۱۴۰۴ بهعنوان مدیرکل دفتر توسعه آموزش رسانه، در همین چارچوب فکری قابل تفسیر است.
نگرانی درباره اخراج روزنامهنگاران: در سالهای اخیر، منتجبی بارها در رابطه با اخراج گسترده روزنامهنگاران از روزنامهها در پی بحران مالی مطبوعات، هشدار داده و خواستار توجه دولت به این بحران شده است.
حمایت از جریان میانه و اعتدالگرا: منتجبی در گفتمان حرفهای خود، در امتداد رویکرد روزنامه سازندگی و حزب کارگزاران سازندگی، از مواضع اعتدالگرا و میانهرو دفاع کرده و در همان حال، انتقاداتی نسبت به طیفهای رادیکالتر اصلاحطلبان مطرح کرده است.
فعالیت برای بقای نهاد انجمن صنفی: تلاشهای او در سالهای اخیر برای حفظ و احیای انجمن صنفی روزنامهنگاران تهران، نشاندهنده تعهد او به نهادسازی صنفی در حوزه مطبوعات است.
ارتباط با چهرهها و جریانها
نام اکبر منتجبی در طول سالهای فعالیت حرفهای، با شبکه گستردهای از چهرههای مطبوعاتی و سیاسی ایران گره خورده است. در سطح همگروههای نزدیک، رابطه او با محمد قوچانی (همنشین حدود دو دهه در پروژههای متعدد)، احمد غلامی (روزنامهنگار شاخص و سردبیر فعلی شرق)، مهران کرمی و احمد زیدآبادی (روزنامهنگار و تحلیلگر برنده جایزه قلم طلایی آزادی مطبوعات) بخشی از این شبکه را تشکیل میدهد.
در سطح پیشکسوتان روزنامهنگاری، سیروس علینژاد (نخستین سردبیری که زیر نظر او فعالیت کرد) و سعید حجاریان (مدیر روزنامه صبح امروز) از چهرههای اثرگذار در مسیر حرفهای او بودهاند. در سطح چهرههای صنفی، رابطه او با عباس عبدی ـ یکی از رؤسای پیشین انجمن صنفی روزنامهنگاران ـ یکی از پیوندهای نهادی او در فعالیت صنفی است.
در سطح ساختار سیاسی، نزدیکی او به حزب کارگزاران سازندگی و دیگر چهرههای جریان اعتدال ـ از جمله غلامحسین کرباسچی و حسن روحانی ـ از یادداشتها و گفتوگوهای منتشرشده او مشهود است.
جمعبندی
اکبر منتجبی، یکی از روزنامهنگاران پرکار، باسابقه و در عین حال کمتر دیدهشده ایران معاصر است. کارنامه او ـ از مجله زمان در میانه دهه ۱۳۷۰ تا روزنامه سازندگی و دفتر توسعه آموزش رسانه در میانه دهه ۱۴۰۰ ـ بازتابی است از سه دهه روزنامهنگاری حرفهای ایران، با همه فراز و نشیبهای آن.
ویژگی متمایز کارنامه منتجبی، در سطح اول، تعداد بسیار بالای نشریاتی است که در آنها فعالیت کرده است (بیش از چهل روزنامه و مجله)، و در سطح دوم، همراهی پایدار با پروژههای مطبوعاتی محمد قوچانی در طول حدود دو دهه. این دو ویژگی، در کنار نقش او در نهادسازی صنفی روزنامهنگاری، او را به یکی از نمونههای متمایز روزنامهنگار-مدیر در فضای رسانهای ایران بدل کرده است.
از منظر تحلیلی، کارنامه منتجبی، روایتی از پایداری در شرایط دشوار و مدیریت در فضای پر تنش مطبوعات ایران ارائه میدهد. در شرایطی که بسیاری از روزنامهنگاران همنسل او یا ناچار به مهاجرت شدند، یا از فعالیت حرفهای کنار رفتند، یا با محدودیتهای قضایی و سیاسی شدید روبهرو گردیدند، منتجبی توانست در طول سه دهه، حضور پیوسته خود را در سپهر مطبوعات حفظ کند و در سالهای اخیر، به جایگاه سردبیری ثابت و سپس مدیریت کلان رسانهای در سطح وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برسد.
البته، این پایداری حرفهای، با هزینههایی نیز همراه بوده است. مواضع منتجبی در رویدادهایی چون اعتراضات آبان ۱۳۹۸ و حواشی برخی تیترهای روزنامه سازندگی، در میان منتقدان بهعنوان نشانهای از فاصله گرفتن از ارزشهای اصلاحطلبی اولیه تفسیر شده است؛ در حالی که حامیان او، این رویکرد را در چارچوب «روزنامهنگاری مسئولانه» و «حفظ امکان حضور رسانهای در شرایط دشوار» توضیح میدهند.
آنچه از منظر تاریخ مطبوعات روشن است، این است که نام منتجبی در چندین فصل کلیدی روزنامهنگاری ایران در سه دهه اخیر ـ از روزنامههای دوم خرداد تا مطبوعات دوران اصلاحات و پس از آن، از پروژههای قوچانی تا روزنامه سازندگی، و از فعالیت در تحریریهها تا نقش صنفی در انجمن روزنامهنگاران ـ بهطور تثبیتشده ثبت شده است. در شرایطی که مطبوعات ایران در دهه ۱۴۰۰ با چالشهای ساختاری متعدد ـ از کاهش تیراژ و درآمد آگهی تا فشارهای قضایی و سیاسی ـ روبهرو هستند، تجربه و نقش منتجبی بهعنوان یکی از مدیران ارشد رسانهای، همچنان مرجعی برای فهم تحولات این حوزه به شمار میرود.
سوالات متداول
اکبر منتجبی در چه سالی و کجا متولد شد؟ اکبر منتجبی در ۲۸ فروردین ۱۳۴۹ در تهران به دنیا آمد. او در حال حاضر سردبیر روزنامه سازندگی و مدیرکل دفتر توسعه آموزش رسانه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است.
اکبر منتجبی فعالیت روزنامهنگاری خود را از کجا آغاز کرد؟ منتجبی فعالیت حرفهای خود را در سال ۱۳۷۴ در مجله «زمان» آغاز کرد. «زمان» یک نشریه توریستی به مدیرمسئولی غلامحسین معتمدی و سردبیری سیروس علینژاد بود که در مؤسسه مطبوعاتی «پیام امروز» منتشر میشد. پس از دوم خرداد ۱۳۷۶، او وارد جریان روزنامهنگاری اصلاحطلب شد و در روزنامه صبح امروز به مدیریت سعید حجاریان فعالیت کرد.
اکبر منتجبی در کدام نشریات فعالیت کرده است؟ منتجبی در بیش از چهل روزنامه، هفتهنامه و نشریه سراسری فعالیت کرده است. از جمله نشریات شاخص میتوان به صبح امروز، آفتاب امروز، بهار، دوران امروز، حیات نو، نوروز، یاس نو، اعتماد، شرق، اعتماد ملی، هممیهن، شهروند امروز، ایراندخت، آسمان، مردم امروز، مهرنامه، صدا و سازندگی اشاره کرد.
رابطه اکبر منتجبی با محمد قوچانی چیست؟ اکبر منتجبی و محمد قوچانی، در طول حدود دو دهه، در پروژههای مطبوعاتی متعدد بهعنوان همکار نزدیک فعالیت کردهاند. منتجبی در نقشهای دستیار سردبیر، معاون سردبیر و دبیر گروه سیاسی، در روزنامهها و مجلات تحت سردبیری قوچانی ـ از جمله اعتماد ملی، هممیهن، شهروند امروز، آسمان، مردم امروز، مهرنامه و سازندگی ـ حضور داشته است. این همکاری، یکی از پایدارترین شراکتهای مطبوعاتی در ایران معاصر به شمار میرود.
اکبر منتجبی چه نقشی در انجمن صنفی روزنامهنگاران داشت؟ منتجبی در دورهای، رئیس هیئتمدیره انجمن صنفی روزنامهنگاران استان تهران بود. در این جایگاه، در رویدادهایی چون پلمب ساختمان اجارهای این انجمن توسط شهرداری در سال ۱۴۰۴، بهعنوان سخنگوی صنف، در دفاع از حقوق روزنامهنگاران مواضع علنی اتخاذ کرد.
اکبر منتجبی چه سمت رسمی در دولت دارد؟ در مهر ۱۴۰۴، با حکم وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، اکبر منتجبی بهعنوان مدیرکل دفتر توسعه آموزش رسانه این وزارتخانه منصوب شد. این دفتر، که پیش از آن «دفتر مطالعات و برنامهریزی رسانهها» نام داشت، با مأموریت جدیدی برای توسعه آموزش روزنامهنگاری در ایران فعالیت میکند.
مهمترین حواشی مرتبط با اکبر منتجبی چه بوده است؟ از مهمترین حواشی پیرامون فعالیت رسانهای منتجبی میتوان به مواضع او در مصاحبه با خبرگزاری تسنیم در آبان ۱۳۹۸ درباره اعتراضات بنزین که در روایت منتقدان بهعنوان دفاع از سرکوب تفسیر شد، و همچنین تیتر جنجالی «عشق کور» در روزنامه سازندگی درباره یک پرونده قتل ناموسی در اهواز اشاره کرد. این حواشی، در میان روزنامهنگاران و فعالان فضای مجازی، با انتقادات گسترده روبهرو شد.
آیا اکبر منتجبی همچنان فعال است؟ بله، اکبر منتجبی همچنان بهطور فعال در عرصه روزنامهنگاری حضور دارد. او در حال حاضر سردبیر روزنامه سازندگی، مدیرکل دفتر توسعه آموزش رسانه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، و در فعالیتهای صنفی روزنامهنگاری نیز نقشآفرین است. ترکیب این نقشهای مدیریتی-اجرایی، او را به یکی از چهرههای شاخص جریان رسمی و صنفی مطبوعات ایران در دهه ۱۴۰۰ بدل کرده است.
کمتر از یک دقیقه زمان بگذارید، ثبتنام کنید و نظرتان را زیر همین پست به اشتراک بگذارید.
پیامهای توهینآمیز و یا حاوی دعوت به خشونت حذف خواهند شد.
ثبت نام